|
|
|
|
| 275 GTB był głównym rywalem Lamborghini
350 i 400
GT. Samochód został zaprezentowany w 1964 roku w Paryżu.
Oprócz Coupe była dostępna także wersja kabrio (GTS) oraz modele
wyścigowe. 300- konny silnik zapewniał mu nieco lepsze osiągi,
niż porównywalnym Lamborghini, jednak pokazana w 1966r Miura
biła na głowę każde superauto w tamtych czasach.
Lata produkcji:
1964 - 1968
Długość:
437 cm Szerkość:
170 cm Wysokość:
123 cm Masa:
1100 kg
Silnik:
V12, 3285 cm3, 300 KM.
Przeniesienie napędu:
Skrzynia manualna 5-biegowa, napęd na tył
Prędkość maksymalna:
268 km/h
Przyspieszenie 0-100 km/h:
6,2 s
|
|
|
|
| Prezentacja Miury
wywołała takie poruszenie w motoryzacyjnym świecie, że zawstydzony
Enzo Ferrari pospiesznie opuścił halę wystawową w Genewie. Odpowiedź
jego firmy nadeszła w roku 1969 - była nią model 365 Daytona.
To niezwykle udany samochód - łączy bardzo ładną stylistykę
i świetne osiągi. Jednak dominacja tego modelu nie trwała długo.
W rok po jego premierze pojawiła się Miura
P400 S. Podobnie jak inne Ferrari, także Daytona była dostępna
w wersji bez dachu.
Lata
produkcji: 1969 - 1973
Długość:
443 cm Szerkość:
176 cm Wysokość:
124 cm Masa:
1600 kg
Silnik:
V12, 4390 cm3, 352 KM
Przeniesienie napędu:
Skrzynia manualna 5-biegowa, napęd na tył
Prędkość maksymalna:
280 km/h
Przyspieszenie 0-100 km/h:
5,4 s
|
|
|
|
| Firma z Maranello postanowiła wzbogacić
swoją ofertę o mniejszy, tańszi i słabszy model, kierowany przede
wszystkim do młodych ludzi. Pojazd nazwano Dino - od zdrobnionego
imienia syna Enzo Ferrari. Był on głównym projektantem sześciocylindrowego
silnika. Niestety młody, genialny inżynier zmarł w 1956 roku
mając zaledwie 24 lata. Pierwsze Dino 206 GT pojawiło się 10
lat po jego śmierci. W 1968 roku na rynek trafiło Dino 246 GT
wyposażone w silnik V6 z Fiata. Dostępny był także w wersji
bez dachu. Dino to 2-osobowe coupe z aluminiowym nadwoziem.
Początkowo model był sprzedawany bez znaczków ferrari, dopiero
później czarny koń zagościł na masce. W 1972 firma Lamborghini
skopiowała pomysł na tańszy model wypuszczając Urraco,
mocniejsze i przestronniejsze od Dino. Produkcja 246 GT zakończyła
się w 1975 roku, następca został model 308.
Lata produkcji: 1969 - 1975
Długość:
434 cm Szerkość:
170 cm Wysokość:
115 cm Masa:
1125 kg
Silnik:
V6, 2418 cm3, 195 KM, 225 Nm
Przeniesienie napędu:
Skrzynia manualna 5-biegowa, napęd na tył
Prędkość maksymalna:
243 km/h
Przyspieszenie 0-100 km/h:
7,5 s
|
|
|
|
Prezentacja Countacha
w 1974 roku wywołała niemały szok w światku superaut, zresztą
podobnie jak Miura. Odpowiedź Ferrari nastąpiła 2 lata później
i był nią model 512 BB. Z nazwy można odczytać, że samochód
wyposażono w 12-cylindrowy silnik typu bokser o pojemności 5
litrów. Zamontowano go oczywiście centralnie. Cylindry w układzie
bokser zmniejszają rozmiar jednostki napędowej i umożliwiają
zamontowanie go bardzo nisko.
W wersji BB rozwijał 360 koni, zapewniając niezłe osiągi. Eleganckie
nadwozie z charakterystycznymi kierunkowskazami to dzieło Pininfariny.
512 BB był produkowany w latach 1976-1980, później do sprzedaży
wszedł model BBi. Co ciekawe jego moc spadła do 340 koni, osiągi
także się pogorszyły. Reasumując modele 512 były godnym rywalem
dla Countach'a LP400
i LP400
S.
Lata produkcji:
1976 - 1984
Długość:
440 cm Szerkość:
183 cm Wysokość:
112 cm Masa:
1400 kg
Silnik:
B12, 4948 cm3, 360 KM
Przeniesienie napędu:
Skrzynia manualna 5-biegowa, napęd na tył
Prędkość maksymalna:
302 km/h
Przyspieszenie 0-100 km/h:
5,5 s
|
|
|
|
| Testarossa czyli rozwinięcie 512 BB powstał
jako odpowiedź Ferrari na Countacha
LP500 S. Prezentacja samochodu miała miejsce w 1984r. Z
zewnątrz nie prezentował się równie awangardowo jak Lamborghini,
ale był przynajmniej równie dobry pod względem technicznym.
Jego silnik V12 produkował 390 koni, zapewniając nieco lepsze
osiągi od głównego konkurenta. Testarossa definitywnie zrzucona
z tronu w 1985r przez Countacha
LP500 QV.
Lata produkcji:
1984 - 1991
Długość:
447 cm Szerkość:
198 cm Wysokość:
113 cm Masa:
1506 kg
Silnik:
B12, 4948 cm3, 390 KM
Przeniesienie napędu:
Skrzynia manualna 5-biegowa, napęd na tył
Prędkość maksymalna:
290 km/h
Przyspieszenie 0-100 km/h:
5,2 s
|
|
|
|
| W 1984r oprócz Tesarossy na rynek trafił
także model 288 GTO. Jest to drogowa wersja wyścigowego modelu.
Jego silnik V8 z pojemności 3 litrów produkował aż 400 koni,
pomagały w tym 2 turbosprężarki. Niezwykle atrakcyjne nadwozie
zaprojektowało biuro Pininfarina. Swoimi osiągami GTO przewyższał
Countacha LP500 S, ale nie miał szans z LP500
QV. Poza tym Ferrari 288 GTO nie został dopuszczony do sprzedaży
w USA.
Lata
produkcji: 1984 - 1986
Długość:
429 cm Szerkość:
191 cm Wysokość:
112 cm Masa:
1160 kg
Silnik:
V8, 2855 cm3, Twin-Turbo, 400 KM.
Przeniesienie napędu:
Skrzynia manualna 5-biegowa, napęd na tył
Prędkość maksymalna:
306 km/h
Przyspieszenie 0-100 km/h:
5 s
|
|
|
|
| F40 powstał dla uczczenia 40-lecia firmy
Ferrari. Jest oparty na podzespołach stosowanych w wyścigach.
Silnik V8 twin-turbo rozwijał 478 koni. Nadwozie samochodu wykonano
niemal wyłącznie z materiałów kompozytowych - obniżyło to masę
do 1100 kg. Samochód miał bardzo sportowe ascetycznie wnętrze,
w którym zabrakło nawet klamek. Połączenie mocy i minimalnej
masy zapewniało niesamowite osiągi. Istniało kilka torowych
wersji tego auta. Lamborghini nie miało w swojej ofercie bezpośredniego
rywala F40, nie licząc prototypowego Countach'a
Evoluzione. Dopiero Diablo odzyskał tytuł najszybszego drogowego
samochodu. Lata produkcji:
1987 - 1992
Długość:
443 cm Szerkość:
198 cm Wysokość:
113 cm Masa:
1100 kg
Silnik:
V8, 2836 cm3, Twin-Turbo, 478 KM.
Przeniesienie napędu:
Skrzynia manualna 5-biegowa, napęd na tył
Prędkość maksymalna:
324 km/h
Przyspieszenie 0-100 km/h:
3,8 s
|
|
|
