Miury Roadster chyba nikomu nie trzeba przedstawiać. Niezwykły Roadster bazujący na P400 powstał tylko w jednym egzemplarzu i zalicza się do najpiękniejszych samochodów wszech czasów. Nadwozie autorstwa Marcello Gandiniego nie powstało na skutek odcięcia dachu standardowej Miury, to by było zbyt proste. Samochód otrzymał nową przednią szybę, nowe błotniki, nową pokrywę silnika. Mechanika pochodziła od Miury P400. Niestety problemy ze sztywnością nadwozia oraz sceptycyzm szefów Lamborghini przekreśliły szanse na produkcję tego auta. Jedyny prototyp pokazano po raz pierwszy w 1968 roku w Brukseli, później był ozdobą jeszcze wielu innych wystaw.

Jedyny egzemplarz Miury Roadster został sprzedany korporacji ILZRO zajmującej się produkcją stopów metali (aluminium, cynku) dla przemysłu motoryzacyjnego). Firma zamierzała wykorzystać Lambo w celach reklamowych. Wcześniej jednak gruntowe zmodyfikowała Miurę. Większość standardowych elementów zastąpiono ich odpowiednikami ze stopów cynku. Samochód pomalowano na ciemnozielony kolor, co w połączeniu z czarnym podkładem dawało ciekawy efekt. Przebudowę nadzorował John Foster - jeden z głównych projektantów Forda. Pojazd otrzymał nazwę ZN-75, jest to nazwa katalogowa pewnego stopu cynku. Miura ZN-75 reklamowała firmę ILZRO do 1981 roku, kiedy to przekazano ją Bostońskiemu Muzeum Transportu.

W 2006 roku samochód zakupiła firma Bobileff Motorcar Company, która do 2008 roku przywracała wóz do oryginalnego stanu z 1968 roku. Pojazd otrzymał swój oryginalny kolor (jaznobłękitny), pokrywę silnika (a raczej jej brak) oraz białą tapicerkę. Nawet w erze Murcielago 40-letni samochód zachwyca swoim wyglądem i czymś, czego nie mają współczesne auta - duszą.