W 1967 roku Firma Lamborghini zaprezentowała 4-osobowy, futurystyczny pojazd pod nazwą Marzal. Był to pierwszy, wyraźny sygnał, mówiący, że Lambo ma zamiar wprowadzić na rynek 4-osobowy samochód. Do tej pory w ofercie firmy znajdowały się tylko modele dwuosobowe oraz 2+2, które jednak oferowały znikomą przestrzeń dla pasażerów na tylnej kanapie. Marzal był oczywiście zbyt futurystyczny aby wejść do produkcji, jednak nakreślił pewne wzorce i dał inżynierom sporo doświadczenia.
Owocem drugiego podejścia do budowy czteroosobowego auta był opisywany tutaj prototyp Espady. Autorem projektu było biuro Bertone, a projektantem sprawującym pieczę nad całym zespołem był Marcello Gandini. Najważniejsza zmiana to przeniesienie silnika do przodu i zastąpienie rzędowej szóstki 12 cylindrowym motorem z 400 GT. Z zewnątrz wóz nie wyglądał tak futurystycznie jak Marzal, jednak zachował, szerokie unoszone do góry drzwi typu skrzydła mewy, które zapewniały wygodny dostęp do wszystkich czterech miejsc we kabinie. W przeciwieństwie do Marzala Espada nie miała całkowicie szklanych drzwi. Równolegle z nadwoziem opracowano całą resztę samochodu, nad czym czuwał Giampaolo Dallara a następnie wszystko zmontowano. Samochód trafił w ręce kierowców testowych. Niestety, jak widać na fotkach, prototypowego nadwozia nie można nazwać zbyt ładnym, tak samo myślał Ferruccio Lamborghini. Do gustu szefa Lambo nie przypadł kształt bocznych okien a także wielkie wloty powietrza po bokach maski no i unoszone do góry drzwi. Ferruccio zlecił Bertone poprawienie Espady, jednocześnie pojazd nadal miał wyglądać bardzo nowocześnie. Efektem tych prac stał się produkcyjno model Espady, sprzedany w ilości około 1200 sztuk.
Opisywany prototyp został ogołocony z wartościowych części, a sama skorupa nadwozia leży gdzieś pod płotem na terenie fabryki Lamborghini. Miejmy nadzieję, że wkrótce zostanie mu przywrócona jego dawna świetność.