|
|
Lamborghini
Jarama 400 GT |
| |
|
|
| Na przełomie lat sześćdziesiątych i siedemdziesiątych
firma Lamborghini działała niezwykle prężnie w dziedzinie wypuszczania
na rynek nowych samochodów. Auta po kilku latach pobytu na nim
zostawały zastępowane nowymi, ale wyposażonymi w starsze elementy.
Mam na myśli silniki, podwozia itp. Taki właśnie los spotkał
zaledwie dwuletniego Islero
- samochód typu 2+2. Całkiem udany wóz przestał spełniać rygorystyczne
normy bezpieczeństwa i czystości spalin obowiązujące w USA.
Jego następcą został pojazd o nazwie Jarama. Nazwa pochodzi
od regionu w Hiszpanii, znanego z hodowli byków. Nadwozie zaprojektował
pracownik firmy Bertone: Marcello Gandini, natomiast ich budową
zajęła się korporacja Marazzi z Mediolanu. Kanciasta karoseria
nawiązuje kształtem do Islero, choć jest znacznie bardziej harmonijna
i opływowa. Jego najciekawszym elementem są cztery okrągłe reflektory
przednie, przykryte metalowymi klapkami, które stanowią swego
rodzaju przedłużenia maski. Są otwierane elektrycznie i chowają
się pod lampami. Jako bazę do zbudowania Jaramy wykorzystano
skróconą o niemal 27 cm płytę podłogową z Espady. Z większego
modelu zapożyczono także pokrywę silnika. Wykonano ją ze stali,
podobnie jak całe nadwozie. Wewnątrz dominuje skóra o różnych
kolorach do wyboru. Obszyto nią niemal wszystko. Miedzy innymi
prawie całą deskę rozdzielczą, drzwi od wewnątrz, fotele, tunel
itd. Z drewna wykonano jedynie kierownicę i gałkę zmiany biegów.
Samochód oferował nieporównywalny z Islero komfort jazdy. Silnik
napędzający Jaramę to znana z modeli 400 GT czy Islero konstrukcja.
Ma 12 cylindrów i pojemność 3939 cm3. W Jaramie 400 GT rozwija
moc 350 KM (tyle, ile w Islero 400 GTS). Moc przenoszona jest
poprzez pięciobiegową skrzynię manualną na tylne koła. Użytkownikiem
tego auta był sam Ferruccio Lamborghini. Jarama GT oczywiście
doczekała się ulepszonej wersji z dopiskiem GTS,
a także wyścigowych Special i BOB. |
|
