|
|
Affolter Diablo
GT1 / GTR |
| |
-- -- |
|
|
Drugim podejściem Rolanda Affoltera
do tuningu Diablo był model GT1. W tym przypadku konstruktor
poprawił niemal wszystkie standardowe elementy. Z zewnątrz
GT1 przypomina oczywiście Evolution, jednak diabeł tkwi w
szczegółach. Niemal wszystkie standardowe części nadwozia
zostały zastąpione nowymi. Zmiany są najbardziej widoczne
z boku. Na uwagę zasługuje dach auta, wykonany w połowie ze
stali a w połowie ze szkła. Podobny patent zastosowano w modelu
Cala. Inne ciekawe rozwiązanie można znaleźć w drzwiach -
są bowiem elektrycznie otwierane. Affolter zajął się także
wnętrzem Diablo. Zastosował 2-kolorową skórę, zamontował nawigację,
telewizor i nowy system audio. Najważniejsze zmiany kryją
się pod maską samochodu, gdzie zamontowano 2 turbosprężarki
dające 630 KM. Przy zmianie biegów GT1 pluje ogniem ze swoich
4 rur wydechowych.
|
|
|
|
A oto kolejne Diablo dłubnięte przez Rolanda
Affoltera. Jego prezentacja odbyła się w 1998 roku. Model GTR
zbudowany jest w oparciu od Diablo SV lub VT. Z zewnątrz pojazd
wygląda niemal identycznie jak GT1, poza kilkoma szczegółami.
Po pierwsze podwójne wloty znane z SV zostały zastąpione pojedynczym,
co wymusiło przekonstruowanie dachu. Poza tym Affolter zastosował
nową pokrywę silnika. Wnętrze pozostało bez zmian w stosunku
do GT1, czego nie można powiedzieć o silniku… 2 turbosprężarki,
jak się okazało, nie wystarczają. Dlatego też GTR jest napędzany
przez silnik V12 Quad turbo z czterema turbinami. Moc wzrosła
do 670 koni, które rozpędzają samochód do 350 km/h a pierwsza
setka na prędkościomierzu pojawia się po 3,3 s. Z fabryczki
Affoltera wyjechało aż 15 takich maszyn. Pojazd występował także
w wersji Roadster.
|
|
Affolter Diablo GTR
Le Mans |
| W 1999 roku w Paryżu Roland Affolter zaprezentował
swoje jak na razie ostatnie dzieło. GTR Le Mans to w istocie
nieznacznie zmodyfikowany model GTR. Za baże posłużyło w tym
przpadku Diablo SV MY1999. Najbardziej widoczna zmiana znajduje
się z boku, za kabiną pasażerską. Są to wloty powietrza, podobne
do tych, jakie zastosowano w Bugatti EB 110 SS. Minimalnemu
retuszowi poddano także wloty powietrza. Reszta jest identyczna
jak w GTR. |
|
|
